Identyfikujemy i waloryzujemy miejsca, z których krajobraz jest odbierany — punkty, osie i ciągi widokowe oraz pola ekspozycji — a następnie oceniamy, jak wpłynie na nie inwestycja, albo projektujemy je tam, gdzie mają służyć turystyce i rekreacji.
Czym są te pojęcia
- Punkt widokowy — miejsce o szczególnej ekspozycji na krajobraz.
- Oś widokowa — kierunek prowadzący wzrok na wyróżniony obiekt (np. dominantę, zabytek).
- Ciąg widokowy — sekwencja widoków odbieranych w ruchu (np. wzdłuż drogi czy szlaku).
- Przedpole / pole ekspozycji — obszar, na tle którego eksponuje się obiekt.
Identyfikacja i waloryzacja
Wyznaczamy te elementy w terenie i na modelach cyfrowych, a następnie przypisujemy im wartość — wskazujemy, które widoki są najcenniejsze i wymagają ochrony. To część waloryzacji prowadzonej metodą JARK-WAK: analizy zasobów, chłonności i odporności krajobrazu.
Projektowanie ekspozycji — dla turystyki i rekreacji
Tam, gdzie ekspozycja ma służyć ludziom, projektujemy ją celowo: dobieramy lokalizację i zasięg widoczności wież obserwacyjnych, platform i punktów widokowych, układamy ciągi widokowe wzdłuż ścieżek przyrodniczo-edukacyjnych. Punkt widokowy realizujemy jako element małej architektury — spójny z całą trasą.
Ochrona widoków przy inwestycji
Przy ocenie inwestycji sprawdzamy, czy nie zasłania ona ani nie degraduje cennych osi i ciągów widokowych — i proponujemy korekty (lokalizacja, wysokość, zieleń izolacyjna).
Co otrzymujesz
- Mapa punktów, osi i ciągów widokowych z waloryzacją
- Wskazanie pól ekspozycji i przedpól wymagających ochrony
- Wytyczne lokalizacji i projektu punktów oraz wież widokowych
Powiązane
Wyznaczanie pól ekspozycji jest częścią waloryzacji krajobrazu (JARK-WAK) i uzupełnia ilościową analizę widoczności i ekspozycji. Punkty i platformy projektujemy jako małą architekturę wzdłuż ścieżek dydaktycznych.
Przykład wyznaczania punktów i ciągów widokowych: analiza widokowa elektrowni wiatrowej w krajobrazie Pojezierza Kaszubskiego.