O projekcie
Analiza i ocena wizualnego wpływu zespołu pięciu elektrowni wiatrowych o wysokości do 270 m na krajobraz gminy Stężyca na Pojezierzu Kaszubskim. Opracowanie wykonano na zlecenie inwestora, na podstawie postanowienia Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, w związku z lokalizacją inwestycji w sąsiedztwie otuliny Kaszubskiego Parku Krajobrazowego i historycznej dominanty krajobrazowej: murowanego kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej z 1706 roku, wpisanego do rejestru zabytków.
Teren inwestycji leży na pograniczu Borów Tucholskich i Pojezierza Kaszubskiego: falisto-pagórkowata rzeźba terenu z deniwelacją ok. 40 m, mozaika lasów i pól uprawnych. W promieniu 4 km od planowanej farmy znajdują się: Kaszubski Park Krajobrazowy (1,2 km), Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy Rynna Raduńska (2,3 km) oraz dwa obszary Natura 2000.
Proces
Studium krajobrazowe wykonaliśmy metodą analizy jednostek architektoniczno-krajobrazowych JARK dla ekwidystanty 3 km od wieży kościoła. W pierwszym etapie pozyskaliśmy dane z lotniczego skaningu laserowego LIDAR (ALS 2022) z bazy CODGiK i zbudowaliśmy Numeryczny Model Pokrycia Terenu. Na tej podstawie wykonaliśmy analizę widoczności w QGIS, osobno dla turbin wiatrowych (270 m) i dla wieży kościoła (26,9 m ze szczytem krzyża). Synteza obu analiz wskazała obszary, na których współistnieje ekspozycja czynna na oba obiekty, czyli miejsca potencjalnego konfliktu krajobrazowego.
Punkty krytyczne wyznaczyliśmy nakładając syntezę widoczności na ciągi komunikacyjne o znaczeniu regionalnym, szlaki turystyczne, szlaki wodne i punkty widokowe. Dla każdego punktu krytycznego wykonaliśmy panoramy fotograficzne i fotomontaże pokazujące krajobraz przed i po realizacji inwestycji. Wizualizacje 3D turbin w krajobrazie przygotowaliśmy z wykorzystaniem QGIS, AutoCAD i 3ds Max.
Wyzwania
Głównym wyzwaniem było obiektywne określenie skali oddziaływania turbin o wysokości 270 m na krajobraz, w którym historyczna dominanta (wieża kościoła) ma zaledwie 26,9 m. Turbiny są dziesięciokrotnie wyższe od najwyższego obiektu w krajobrazie. Dodatkową trudnością była falista rzeźba terenu z licznymi kępami morenowymi i rynnami polodowcowymi, które tworzą zmienne warunki widoczności: obiekt widoczny z jednego punktu może być całkowicie przesłonięty z odległości kilkuset metrów.
